Marijke van Eijkeren - Fotograaf
Home | Galerie | Blog | Routes | Publicaties | WerkAanDeMuur | Over mij | Contact

Blog 2024

Mei 2024

Natuur om de hoek: Vroege ochtend in Nieuw Wulven

Nieuw Wulven

Het blijft een nat voorjaar. Gelukkig zijn er ook zonnige dagen. Dan loont het om vroeg op pad te gaan. Het is elke keer weer genieten van het vogelkoor. Extra leuk is het om met de broedvogelinventarisatie mee te lopen. Je hoort en ziet dan nog meer zoals de appelvinken in het topje van een hoge boom. Ik zou ze anders niet hebben gezien. Van half maart tot half oktober inventariseert de werkgroep elke twee weken welke vogels hun territorium verdedigen.

Zijlgraaf

Dankzij al het vocht in het bos hangt er in de vroege ochtend een sprookjesachtige nevel boven het water van de Zijlgraaf. De Zijlgraaf vormt de grens tussen de gemeente Houten en Bunnik, maar voor Houtenaren voelt heel Nieuw Wulven als het Houtense Bosje. De Zijlgraaf en de sloten die er op uitkomen zijn in de Middeleeuwen gegraven om het natte gebied te ontginnen. De Zijlgraaf vormt ook de grens tussen de twee gebieden die de werkgroep broedvogels van de Milieu Werk groep Houten om het jaar inventariseert: het ene jaar de Houtense kant het andere jaar de Bunnikse kant. Dit jaar is de Bunnikse kant aan de beurt.

zwartkopje

De start is altijd net na zonsopkomst. Langs het fietspad, op weg naar het startpunt, hoor ik heel veel zwartkopjes. De struiken en bomen zitten al volop in het blad. Je hoort de vogels dan ook eerder dan dat je ze ziet. Omdat het om een inventarisatie van broedvogels gaat, tellen alleen de vogels mee die zingen. Maar het is natuurlijk altijd leuk om met de verrekijker de zanger te ontdekken en zeker te weten dat het om bijvoorbeeld het zwartkopje gaat. Fotografie stond tijdens deze wandeling niet op de eerste plaats. Veel vogels zaten ook te ver weg voor een redelijke foto en deze zwartkop wist zijn kopje mooi te verbergen achter het frisse voorjaarsgroen.

Nieuw Wulven

De zon is al op, maar het oranje licht schemert nog prachtig door de bomen. Systematisch, volgens een vast patroon lopen we over de paden van het bos. Op een digitaal formulier wordt in elk vak van het bos met een code aangegeven welke vogels we hebben gehoord. Soms wel lastig, want vogels zien een pad niet als grens van hun territorium.

Geldersse Roos

Elke struik kent zijn eigen bloeiperiode. De vroege voorjaarsbloeiers zijn inmiddels uitgebloeid. Nu zie je overal de prachtige bloemen van de Gelderse Roos. Ze groeien aan de rand van het bos. De witte tuilen bestaan uit twee soorten bloemen. De nectar zit in de vruchtbare bloemen in het midden. De opvallende buitenste bloemen zijn er vooral om insecten aan te trekken voor de bestuiving. De bessen zijn niet erg geliefd bij de vogels. Pas laat in de winter, als het heeft gevroren, eten vooral de pestvogels en lijsters van de besjes.

spinselmot

Sommige struiken van de Sleedoorn en de Gewone Vogelkers die nog niet zo lang geleden prachtig bloeiden zien er nu spookachtig uit. Ze zijn helemaal ingekapseld met de draden van de rupsen van de Spinselmot. De rupsen beschermen zich zo tegen vijanden. De frisse voorjaarsblaadjes zijn voedsel voor de rupsen. De struik lijkt dit niet te overleven, maar dat is gelukkig schijn. Als de rups eenmaal is veranderd in een witte vlinder met zwarte stippen (de Spinselmot heet ook wel Stippelmot) krijgt de struik weer nieuwe blaadjes.

Nieuw Wulven

De overvloedige regen van de laatste maanden is fijn voor de verschillende soorten grassen en bloemen. Het bos laat vele tinten groen zien. Langs de slootkanten bloeit nu de Gele Lis.

Gele Lis

De Gele Lis heeft een voorkeur voor een vochtige en natte bodem. De grote gele bloemen hebben zes bloembladen: drie brede bloemblaadjes hangen naar buiten en drie smalle staan rechtop. De nectar zit onderin de bloem. Alleen insecten met een lange tong kunnen er bij. Vooral hommels doen zich tegoed aan de nectar. De bloemen bloeien eerst mannelijk en daarna vrouwelijk. Als een hommel na een bezoek aan een mannelijke bloem een vrouwelijke bezoekt, vindt de bevruchting plaats.

Fluitekruid

Het fluitekruid langs de paden bloeit nog volop. Het is de eerste schermbloemige die bloeit in juni gevolgd door de Gewone Bereklauw.

Fluitekruid

Jac. Thijsse, die in de vorige eeuw aan de wieg stond van de Vereniging Natuurmonumenten, noemde fluitekruid ook wel Hollands Kant.

kale jonker

Distels zijn er in vele soorten. Na wat speurwerk kom ik tot de conclusie dat deze distel de Kale Jonker is. Hij lijkt wel op de Speerdistel. De bloemen van de distel zijn niet alleen prachtig, ze zijn ook een belangrijke voedingsbron voor insecten. Later in het jaar eten de vogels de zaden. Met name het Distelvinkje, officieel heet dit vogeltje Putter, is verzot op de zaden. In groepjes zie je ze in het najaar de zaadjes uit de uitgebloeide bloemen peuteren. Dat distels bestreden moeten worden is niet meer van deze tijd. Zeker niet als het gaat om distels buiten de landbouwgronden. Vroeger was een tetanusbesmetting voor boeren een reëel gevaar. Door het vele handwerk ontstond er gemakkelijk een wondje door de scherpe stekels van de distel. Dit in combinatie met de stalmest die op het land werd verwerkt leidde gemakkelijk tot een infectie. Vandaar waarschijnlijk de wettelijke plicht in het verleden om ze te bestrijden.

Terug naar Blog 2024